Couleur locale
Voor jouw reizigers zijn deze drie maanden de periode bij uitstek om couleur locale op te snuiven. Kermissen en braderieën blijven al die tijd staan langs Avenue de l’Indépendance. Zo heeft elk stadje wel z’n Avenue.
Heel gezellig om erdoor te kuieren, te proeven van de kleine brochettes en gegrilde kip op de vele barbecues. En vooral ook om te beleven: de zelf in elkaar gebokste kermisattracties zijn niet echt voer voor Europeanen. Omdat dit zo ongewoon is, moet je het gewoon gezien hebben.
Wat valt er allemaal te beleven op de nationale feestdag?
Festival van muziek, spelletjes en straatrestaurants
In grote steden vinden gratis muziekoptredens plaats. Naast de podia worden tal van spelletjes gespeeld zoals het typische Malagassische bordspel Fanorona. En om de innerlijke mens te versterken, zijn er overal kraampjes met drank en allerlei soorten vleesspiesjes.
Dit feestgedruis is zo prominent aanwezig dat het in de steden zorgt voor grote verkeerschaos. Maar daar hebben de feestvierders lak aan.
Parade van de president op 26 juni
Vanuit de buitenwijken en het platteland stromen mensen toe naar de traditionele parade van de president en het leger in het Mahamasinastadion in de hoofdstad Antananarivo. Traditiegetrouw is de Malagassische president Andry Rajoelina de gastheer van de presidenten van andere Afrikaanse landen die de Onafhankelijkheidsdag bijwonen.
Een feestelijke parade van paarden, helikopters, vliegtuigen en militaire voertuigen. (Snuif de sfeer op in dit filmpje.)
Harendrina en tsipoapoaka
Voor veel mensen begint het feest eigenlijk al op 25 juni ’s avonds. Jong en ouder trekt door de straten met hun verlichte harendrina of traditionele papieren lampion, vaak gemaakt in de nationale driekleur wit, rood en groen. Terwijl ze zingen: “Harendrina taratasy ô, may, may, may!” (“Papieren lampion, brand, brand, brand!”). Het idee is om de duisternis te verdrijven en het licht te verwelkomen; een teken van hoop en een betere toekomst voor het land.
De harendrina is een symbool van vrijheid en nationale trots. Vandaag ruimen deze ambachtelijk gemaakte lampionnen vaak plaats voor meer moderne varianten zoals lampjes op batterijen en andere lichtgadgets.
Naast de harendrina is er de tsipoapoaka, vuurwerk en knallen. Populair bij de kinderen zijn de rotjes, een herinnering aan de schoten tijdens de onafhankelijkheidsstrijd. En natuurlijk het grote vuurwerk van de overheid aan het Anosymeer in Antananarivo.
Juni, ‘kindermaand’
Kortom, vanaf Pasen tot en met de nationale feestdag is het één groot feest voor de kinderen in Madagaskar. Na 26 juni gaat het feestgedruis liggen en verdwijnen alle kermissen en braderieën.
Om stilaan over te schakelen naar juli, de start van het hoogseizoen in Madagaskar.
